Dag 8,

Raymond:

7 uur opstaan maar de afstand van gister zit nog in de benen en het regent hard. Echt zin om te fietsen heb ik niet en mijn mattie ook niet denk ik, hij ligt nog in zijn tent. Toch maar gaan anders komen we er niet, ik zet nog een kopje koffie maar had beter de tent kunnen inrollen want nu gaat de regen echt los en in “no time” is alles doorweekt ook ikzelf. Dit maakt de fietstocht ook zwaar. We halen de broodjes op die we gister bij aankomst hebben besteld en willen dit onder een terras overkapping opeten als de deur van het restaurant opengaat, kom maar even binnen zitten als je wil, roept de eigenaar van de camping en dat is niet tegen dovemansoren gezegd. Snel pakt hij twee borden met bestek en vraagt waar de reis naartoe gaat. Dan zegt hij: er is een probleem ik heb te veel koffie gezet willen jullie een bakkie? Ondertussen wordt onze tafel verder gedekt en er komt jam, boter en jus d’orange bij, zo jullie moeten goed eten, als extra nog twee bananen voor onderweg en een ferme handdruk, wat een geweldig aardige man, en ook de camping is top met wc papier op het kakhuis en zeep bij de wastafel alles is aanwezig, dit vergeleken met de camping in België waar we meer dan het dubbele betalen.

De trip gaat verder maar de tred komt er bij mij niet in, bij Leon lijkt het makkelijker te gaan en de hobbelige lange tocht langs de Marne en kanaal doet mijn billen schrijnen. De wolken laten ook weer hun druppels vallen en na een bezoek aan een restaurant waar we de overblijfselen van de brunch krijgen doet ons besluiten een camping eerder te stoppen. Leon gaat opzoek en komt een kasteel op 10 km verder tegen en hier liggen we dan in twee opgemaakte bedden, lekkere douche en aardige gastvrouw die eigenlijk geen gasten wilde ontvangen dit weekend maar, waarschijnlijk heeft ze zo met deze stakkers te doen. Het resort is een soort spiritueel centrum waar ik denk Odette helemaal blij van kan worden, er worden allerlei workshops gegeven . De eigenaar vraagt ons mee te eten in een dorpje bij de Chinees maar om de kosten wat te drukken besluiten wij het met chips en walnoten te doen vanavond, ook hebben we nog twee blikjes bier en een fles rode supermarkt wijn. Even later zijn wij de enige op het chateau niemand in huis of ergens in de buurt, we mogen de overgebleven soep opmaken en Leon draait de gaskraan open alsof zijn eigen keuken. Na het eten zitten we heerlijk aan een wijntje in de bibliotheek/leefruimte en voelen ons rijke landheren. Wie maakt dit mee?

Leon:
Gisteravond zaten we er nog behoorlijk doorheen. Gelukkig was de camping geweldig. Nederlandse medewerkers. Best fijn. We keken de openingswedstrijd van het EK samen met een zooitje Engelsen. Eindelijk leven in de brouwerij. Maar laat nu net Ray omvallen van de slaap. Hij lag voor de winnende treffer van Frankrijk al op één oor. En hij merkte pas s ochtends dat het regende. En niet zo zuinig ook. We moesten alles inpakken in de regen en dus nat meenemen.

We zetten onze fietsen bij de receptie en haalden ons bestelde stokbrood. Hoe geweldig dat de eigenaar ons uitnodigde deze in zijn gesloten restaurant te nuttigen. Hij zette borden en bestek voor ons neer en we waren dolgelukkig. Maar hij was nog niet klaar. Er kwam een pot koffie op tafel, glaasjes jus, jam, boter. NIET NORMAAL. maar wat te gek. Wat een held. Toen hij weg moest kregen we een ferme hand en 2 bananen voor onderweg. Wow. De glimlach keerde terug bij ons en de regen hield op.

Koers gezet richting Joinville om bij de SuperU een nieuw kabeltje voor de garmin te kopen. Gelukkig op voorraad. En daarmee waren we weer compleet. Ook 2 setjes inferieure remblokken in de tas gedaan voor toekomstige afdalingen. Al neemt de kans op onze alpenroute met het uur af. Het lijkt iets te hoog gegrepen. Misschien beter in een rechte lijn die het dal en dan langs de kust naar Nice. We liggen nog steeds op schema!

Vandaag hebben we aan een stuk door langs de Marne gefietst. Geen geklit dus. Maar in Chaumont zit vooral Ray er helemaal doorheen. Zadelpijn eist zijn tol. Na 64 km is ie er wel klaar mee. Maar de volgende camping ligt nog 30 km verder. Ik duik heel diep Google in een stuit op een camping bij een kasteel voor bezinning: Lothe….. Op 10 kilometer maar. En ze verhuren ook kamers in het kasteel. Voor maar 35 euro pp. Inclusief ontbijt. We zetten ons nog één keer op het zadel en gaan er heen. Het blijkt van een Nederlandse vrouw te zijn. En enorm landgoed met een totempaal, biologische dingetjes etc. We worden hartelijk ontvangen door haar. De tenten kunnen we te drogen hangen in de recreatieruimte. Ze had gehoopt op een vrije zaterdag, wil liever niet koken, maar we mogen meerijden naar de Chinees. Na enige twijfel bedanken we voor dat aanbod en we ploffen neer op echte bedden. We eten wel cup a soup met appels en chips. Wat een dag. Maar de teller staat nu wel mooi op 706!

image image image

3 reacties

Geef een antwoord

Je email adres wordt niet gepubliceerd.

Post comment