Dag 7

Raymond

Het is zes uur en ik hoor activiteit in de tent naast mij, als ik de rits open trek zie ik een bewolkte lucht, de temperatuur is heerlijk. Op de tafel staan de resten van een gezellige avond. Douchen en op het zadel (auw), Leon heeft haast, hij fietst de autoweg op maar na 2 km vindt hij het genoeg, via een dorp vervolgen wij de route. Het uitzicht is mooi, langs de Neckar rivier. Bij een fietsenwinkel stoppen wij voor onderdelen en met een caliber toont de reparateur aan dat mijn ketting echt aan vervanging toe is net als mijn binnenblad. Leon zijn versnelling is te stellen dus dat valt mee. Voor 35 euro in de tas vervolgen wij onze koers. Maar na 75 km gehobbel doorslaan van de ketting en pijn in kont en benen ben ik wel klaar. We zoeken een camping langs de route en hebben weer een mooie plaats aan  de rivier. Hier vervang ik mijn tandwiel en ketting. Internet, WiFi neen dat is hier nog niet uitgevonden dus zitten wij in een Grieks restaurant (het enige restaurant in dit dorp) onze broodnodige online zaken te regelen. Ik ben moe en hoop op goede nachtrust voor herstel. 7 dagen aan een stuk fietsen gaat toch wel in de benen zitten…

 

Naam: Leon
Plaats: Neckargerath

Titel: Juich nooit te vroeg

Het weer zit mee en er hoeft nog steeds niet veel geklommen geworden. Al pakten we vandaag wel lachend 1100 hoogtemeters in totaal. Maar dat wegdek. Prachtig, langs de Neckar, zijrivier van de Rijn bij Heidelberg. Prachtige stad overigens, al hebben we eigenlijk alleen de plaatselijke fietsenmaker bezocht.

Het klagen betreft vooral die lange stukken grint-en kiezelpaden. En dan opeens ligt er asfalt. En dan ben je blij. En net als je lekker gaat, hobbeldebobbel… Kiezels. Het doet wat met je gemoed. En als je dan als Ray niet echt je dag hebt, gaat dit voor de één de boeken in als heavy, en voor de ander als light. Zou leuk zijn als we eens een dag samen de benen hebben. Al was dat nu ik er over nadenk wel zo op dag 1 en dag 3.

Ondertussen gonst een soort mantra door mijn hoofd, dat al drie dagen achterhaald is. “Das Ruhrgebiet ist so schön!”. Met dank aan cabaretier Wim Helsen die een verhaal heeft over ABBA. Als zij niet de eerste letters van hun voornaam zouden hebben gebruikt voor hun bandnaam, maar bijvoorbeeld de derde letters, hadden ze nooit het songfestival gewonnen. Maar in plaats daarvan waarschijnlijk een Duitse schlagerzanger, genaamd Rudolf Heinrich, met het lied Das Ruhrgebiet ist so schön.

Nou, die grap is al zo’n 50 keer door mijn hoofd geschoten de afgelopen dagen. Soms heb je dat met een liedje (tijdens EemNice was dat een tijdje BimBam van André van Duin), maar dit is ook raar. Maar ik hoop verder niet schadelijk.

Morgen weer door. We lopen en halve dag achter op schema, na een week fietsen, met dik 650km de teller. Morgen gaat Ray vast weer helemaal los met zijn nieuwe tandwiel en ketting!
F0868C1D-E85B-434B-A478-5CCC2722058D
BB634589-D778-41E5-98BE-FDFFE30138A3 08ABA0F7-0FFF-46B9-AF4F-B665D3C360E2 3C112785-9B42-44B9-B487-7EE0D0984C35

6 reacties

  1. Zooo leuk om te lezen!!!! En de foto’s! Helaas ben ik het route kaartje kwijt, weet niet of dat bij anderen ook weg is of dar ik weer op een knop heb gedrukt waar ik niet aan had mogen komen….. Helpen al die wonderzalfjes goed? Vooral voor je Rayet?

  2. Mijn kaartje is ook weg! De eerste week zit er op, niet gek dat je n mindere dag hebt, ik hoop dat de fiets en de benen weer in vorm zijn morgen, hier ook n mindete dag… sending love, energy snd good vibes! 🔥🍀💪

  3. Wat een fietservaringen. Nu alles gerepareerd is en het kontjes flink in de nivea zijn gezet kan de klim straks beginnen. We volgen jullie elke dag en genieten van jullie rapportages. Het aller beste gewenst en zet hem op.

  4. Heren op de goede weg ik had ook niet anders verwacht mannen met zo’n ervaring. Maar tochpet af hoor.
    Alleen het weer moet wat beter. Maar het komt goed.
    Op naar huis het is hier goed weer maar geniet toch van jullie reis.
    Hou vol Gr. Gijs en Wil

Geef een antwoord

Je email adres wordt niet gepubliceerd.

Post comment