Dag 3,

Raymond:

Het eerste doel is brood halen bij de bakker in Duitsland, wat wij niet wisten, Duitsers eten op maandag geen brood want de twee bakkers in het dorp zijn gesloten. Doorgereden naar een industrieterrein met meerdere grote supermarktketens en een prima ontbijt met koffie genuttigd. Onze weg gaat verder door glooiend Duitsland op weg naar Heerlen, de navigatie laat het wederom afweten en we besluiten om bij de Mediamarkt een nieuwe te kopen en onze route in de winkel van internet te downloaden, ik blijf als een trouwe waakhond dichtbij de bepakte fietsen en Leon doet zijn verhaal binnen in de winkel. De manager (Limbugse kenau) vraagt Leon 20 euro voor het downloaden en hun dienst maar, dacht hij: “bepaal jij dat?” en “ik ben toch niet gek?” en de manager verdwijnt uit zicht, zodat Leon rustig zijn ding kan doen. Een nieuwe Garmin is erg prijzig en na een softwareupdate vertrouwt hij erop dat de problemen zijn opgelost. De reis verloopt soepel en Garmin blijft het goed doen. Ongeveer 20 km voor de geplande eindbestemming barst het los, zware regenval en hagelstenen als knikkers, mijn nieuwe schoenen zijn waterdicht want mijn tenen zwemmen als guppen in een verschoonde vissenkom. Na de boodschappen nog een laatste klim als toegift en vermoeid maar voldaan komen we op de camping aan. We zijn in de Ardennen!

Leon:

De avond valt. De enige twee bewoners van het tentenveld zitten als vorsten op geleende stoelen van beheerders die er toch niet zijn. Het seizoen is duidelijk nog niet begonnen. Of we het geld door de brievenbus willen gooien.

Man, wat een mooie dag was dit. Prachtige tocht van midden Limburg naar de rand van de Ardennen. Voor het eerst echt kunnen ruiken aan klimmen in de bergen. Het valt niet mee, maar we komen boven en zijn daarna ook nog in staat tenten op te zetten en eten te koken. Helaas bracht de garmin ons na zijn reset niet via Eupen naar de camping, maar moesten we eerst nog 3km omrijden. Dat is na 70 km op een neer best een dingetje. Maar ach, vergelijk het met even op een neer naar Laren en het is peanuts. De laatste klim is echt lang. Ik rij en stuk harder dan ray met een hoofdletter. Maar na een kleine 5 minuten zie ik ook hem met een rood hoofd doorstampend zijn weg vervolgen. Volgens mij heel verstandig van hem dat ie die bierfiets in Aken toch maar heeft laten staan.

imageimage

1 reactie

  1. Hoi Leon en Ray,

    Erg leuk om jullie avontuur te volgen en zo te worden meegenomen naar Nice.
    Succes en veel plezier op jullie route!

    Liefs
    Ineke

Geef een antwoord

Je email adres wordt niet gepubliceerd.

Post comment