Dag 13,

Raymond:

Na een grote stortbui vannacht begint de morgen goed, een klein zonnetje schijnt over de Rhone en camping. Ik ben het eerst wakker en dan zie ik mijn fietsmaatje ook met een hoofd waarvan ik denk zijn kussen is vannacht ontploft. De andere mensen op de velden ontwaken en fietsen worden gepakt, tenten ingerold en klaar voor de dag. Het is een weg zo glad als babybilletjes en de kilometers vliegen erop, de echt eerste stop is 60 km verder en een te vette pizza 4 formage wordt naar binnen geschoven met een groot glas bier. Ik weet dan nog niet dat ik daar de rest van de dag last van krijg. We zingen liedjes vooral Nederlands meer bekend in de piraten top 100 en na het horen van kerkklokken krijgt Leon Bim Bam (van André van Duin) niet meer uit zijn hoofd, nu is het tijd om de iPod aan te zetten en koptelefoon op met wat meer stevige muziek. De weg leent zich hier goed voor er is nl. geen verkeer maar, aangelegd fietspad. Na een korte speurtocht door Valence pakken wij de route verder langs de rivier en komen bij de afslag waar we eigenlijk de Alpen doorsteek wilde maken. De weg langs de Rhone is voor ons beter maar, het voelt als valsspelen. We komen op de camping na 103 gereden km en ik ben moe en heb zin in vertier, dit is in de wijde omtrek niet te vinden en deze camping komt op de tweede plaats na Des 3arts in de Ardennen. De uitbater loopt in vieze broek en een t-shirt waar hij door een scheur trots zijn okselhaar toont en na het bestellen van ons aankomst biertje graait hij ongegeneerd in zijn onderbroek en trekt die uit zijn reet. Wij zijn het samen eens om de campings beter te beoordelen op internet zodat we dit soort locaties niet hoeven te herinneren. Morgen hebben we een relaxdag ingepland met max 60 km. We gaan al lekker: meer dan 1200 km gefietst aan een stuk, misschien slapen wij in Bourg ST Andeol in de Ardèche waar ik 2 keer eerder ben geweest.

Leon:

Dag 13. Het zou een ongeluksdag kunnen zijn. Maar ik kon mijn geluk niet op vanmiddag. Een heerlijk vlakke rit over 103 km van Condrieu naar Beauchastel. Met mooie plaatjes onderweg op de grens van de Ardeche en de Drome. Helemaal langs de Rhone en een stukje door Valence. Geen kilometer was hetzelfde. Weinig pijntjes ook vandaag. Natuurlijk laat de kont na zo’n 15km weten dat je er al best lang op zit. Maar het is te doen. We namen in Condrieu afscheid van Jan, de man die naar Barcelona fietst. Hij moest nog even naar de fietsenmaker voor een nieuwe buitenband, omdat ray hem daarop had geattendeerd. Zijn band was helemaal kaal. Ik grap dan graag dat ik met mijn fietsenmaker op vakantie ben, maar het is natuurlijk wel echt een hele geruststelling dat hij er zoveel van afweet. Jan is overigens ook te volgen op Internet: jolandaenjan.nl.

De lunchpizza in Tounon viel Ray zwaar. De tweede helft van de tocht hing hij aan het spreekwoordelijke elastiek. Ik kon weinig voor hem betekenen. Maar een uurtje met muziek op fietsen kan dan wel helpen. Momentje voor mij was en kruispunt waar en fietspad de Alpen in ging en het fietspad dat langs de rhone bleef gaan. Wij kozen voor de laatste. Wij en naar grote hoogten stijgen is geen goede combi. Ergens wel heel jammer. Maar heel verstandig ook. Ken je beperkingen.

Nu zitten we op de op één na kanslooste campings van de rit. De winnaar blijft die van dag 4. Maar hier ook echt…wat een vertoning. Er is verder niemand. De beheerder is te vies om aan te raken. Wel vriendelijk, maar als ie bij je tafeltje wegloopt steekt ie zijn hand bij zijn reet in zijn broek. Ray heeft weer tafeltje en stoelen gefixt van verlaten caravans en het diner bestond uit stokbrood met Nutella en sla en tomaat gehusseld met mayo en peper. In de verte dondert het. Net als afgelopen nacht. Maar toen donderde het boven ons hoofd. Benieuwd wat er de komende dag boven ons hoofd hangt. De teller staat op 1211 km. Naar de kust is het nog zo’n 200. Naar Nice nog zeker 500. We hebben nog 8 dagen. Maar hopen er woensdag te zijn.

image  image

Geef een antwoord

Je email adres wordt niet gepubliceerd.

Post comment