Leon,

Met het lichaam in de ontspanstand, was het genieten geblazen aan de Middellandse Zee. Maar met 35 graden op de thermometer betekent dat vooral tussen het bakken in de zon door, veel drinken op schaduwrijke terrassen. Vrijdag met zijn tweeën. En zaterdagochtend aangevuld met de naamgever van de tocht en Jelle. Ze hadden de hele nacht gereden en kwamen rond 10 uur aan op de camping. Om half 9 stonden we klaar bij de receptie om ze aan te melden. Die ging pas 9.15 open. Toen kon de mevrouw ons vertellen dat ze zichzelf aan moesten melden. Dus rond 10.15 stonen Ray en Niels aan haar balie, zich aan te melden. Dat kon pas vanaf 12 uur. Tuurlijk, logisch. Dan snel naar onze strandbedden. 4 stuks konden we huren, tot half 2. Die dingen die hele dag leeg staan en zogenaamd allemaal gereserveerd. Wij maakten er goed gebruik van. Na een paar biertjes om de aankomst van Niels en Jelle te vieren, vielen de reizigers in slaap en genoten Ray en ik van muziek, gesnurk en niet opgedronken bier van de slapers.

Uiteraard konden we na half 2 niet meer eten bij de strandtent. Dus maar weer naar het haventje. De chagrijnige serveerster bracht ons 4 cheeseburgers en cola’s. Maar een refill zat er niet in. Ze had zich bekwaamd in het ons vakkundig negeren. Dan maar afrekenen. Pinnen graag. De barman wees ons op een sticker op zijn raampje: No Card. Alleen contant. Tuurlijk. 2021. Hij wilde mijn paspoort als borg, als ik 4 kilometer verderop even geld zou halen. Ray stelde hem “gerust”: we’ll be back, don’t worry. Gelukkig had Niels nog geld in zijn auto. Dus ik bij +41 graden nog maar een keer naar het haventje gelopen (waarom pakte je je fiets niet, Leon? Daarom, wie fietst er nou een berg op en af bij die hitte?!). Dan kan je beter snorkelen. Zoals Niels en Jelle laten zien. Niels ziet vanachter zijn duikbril veel mooie vissen. Jelle proeft vanuit zijn snorkel vooral hoe zout het zeewater is.

‘s Avonds voor de derde keer op rij bij dezelfde pizzeria. Ondanks de goede pizza’s besluiten we nog één keer de zo gevierde salade te nemen. Helaas bij deze tent geen krokant gebakken kip, maar gefrituurde nuggets. Je ziet, als je niet meer fietst verschuiven de ergernissen zich  meer en meer naar je bord. Helaas op de camping op deze zaterdagavond geen vertier. Zelfs geen kansloze kinderact zoals de avond ervoor. Een man die met de kinderen Imagine van John Lennon en The Scientist van Coldplay meende te moeten zingen, om de feestvreugde vooral niet te groot te laten zijn. Niets van zoiets vanavond. Bij de stille campingbar nog een biertje voor het slapengaan. 4 Pression s’il vous plait. Komt eraan: de barkeeper trekt 2 blikken schultenbrau open en schenkt die in vier glazen. Hier, je pression.

Na een nacht waarin Ray en ik weer als roosjes in ons tentje sliepen, bleken Niels en Jelle bijna geen oog dichtgedaan te hebben. Niet echt een goeie basis voor de terugtocht. 8 uur rijden we weg, zonder onze buren Ivo de industrieel ontwerper uit Eindhoven en Elke, de vrouw van de industrieel ontwerper uit Eindhoven die eigenlijk Elske heet, maar dat krijgt Ray niet in zijn systeem. Als we geen files hebben, zijn we rond 9 uur ‘s avonds thuis.

Het werd 0.30. Veel files in de eerste 300 kilometer, waar we in totaal 5 uur over doen. En ook veel vertraging door een Luxemburgs fastfoodrestaurant met een gele M met maar 1 balie en 40 lokale kinderen die voor ons zijn. Maar we halen heelhuids de eindstreep in Eemnes. Dankzij dit grote offer dat Niels en Jelle gebracht hebben om ons even in een weekendje op te pikken. Maandag moeten zij weer vroeg aan de bak. Ray en ik niet. De wereld is niet altijd eerlijk. Maar wel heel mooi. Dat zie je vooral vanaf de fiets.

Niels, Jelle, heel veel dank voor jullie moeite, tijd en gezelligheid. Leuk om jullie op dat kleine stukje paradijs te mogen ontvangen. En Ray, wat een feest om daar weer met jou naar toe te fietsen. Wat een avontuur was het weer. En wat ben je toch een geweldige vriend. Drie weken gezellig en geen onvertogen woord naar elkaar. Een toast op de goede afloop. Op naar nieuwe verhalen!!

 

2 reacties

  1. Leon, prachtig verslag van de laatste dag.
    Ik moet nog even op de blaren zitten en heb net als jij genoten van het avontuur. We hebben mooie herinneringen gemaakt, nogmaals dank voor de gezelligheid vriend.

  2. Leon & Ray,

    Jelle en ik hebben genoten van gezelligheid en tripje naar Nice of was het nou Niels ?

    Bedankt voor gezellig weekend !

    Tot volgend jaar !

Geef een antwoord

Je email adres wordt niet gepubliceerd.

Post comment