EemNiels

 

Raymond,

Vanmorgen het stuur richting Epinal gezet, bewust een korte route. Zie het als zondag rustdag, maar de tegenwind maakt alles anders, we moeten echt trappen en de vlakke weg is  veranderd in heuvel op heuvel af we pakken veel hoogte meters maar naar beneden is door de wind ook trappen geblazen. We kunnen onderweg genieten van ons Frans stokbrood met Nutella natuurlijk. Als we begin van de middag Epinal binnen rijden en de camping bereiken staat er een bord complet/full, toch gaan we het proberen twee kleine tentjes nemen niet veel plaats in toch?!

De uitbater komt naar ons toe en spreekt geen andere vreemde taal dus wijst op een briefje op de receptie deur. Zoek een plaats en meld deze om half vijf staat erop. Dan hebben wij zin in een biertjes en nemen plaats op het terras waar we direct van worden gestuurd met een aanwijzing op het bord ferme/closed. Lekker gastvrij denken wij, maar als direct na ons een groep Ierse gasten plaats nemen op hetzelfde terras komt de uitbater ook ons roepen dat hij toch open is. Wii nemen er maar twee, dan hebben we die alvast. Als we onze tent opzetten komt de uitbater naar onze plek en zegt in veel Frans dat de Ieren lastig en luidruchtig zijn nou geen probleem dat kunnen wij ook. Na een wandeling naar het stadje van toch 4 km  komen we weer terug en JA er gebeurt eens iets op een camping veel kroegtijgers zitten al te lang en nu helemaal niet meer te verstaan. Leon en ik hebben lol en verzinnen nummers om te draaien zodat de lamme gasten gaan zingen maar wij schrijven eerst dit verhaal. Tot morgen…

 

Leon,

Wat een lawaai op deze camping. Heb ik hiervoor 62km vals plat met tegenwind gefietst, met een collega van de 1e categorie tot slot? We zouden een rustig dagje ervan maken. 59km naar Epinal, een middelgroot plaatsje naast de Vogezen. Het eerste uur ging lekker. Weinig last van dingetjes en lekker meters maken. Onderweg ons eerste stokbroodje Nutella genuttigd. De lekkerste snack als je aan het fietsen bent.

Daarna wordt het lastiger. De bekende zadelpijn blijft zeer aanwezig, pijntjes aan knieën en polsen ook en die tegenwind heel irritant. Zelfs als het omlaag gaat, moet je stampen. Ik wist het allemaal van vorige trips, maar je vergeet of je verzacht al die slechte ervaringen.

Gelukkig al tegen die uur de camping bereikt. De enige in de omgeving. Een municipal. Daar gaan weer onze principes. Er staat een bordje: full. Toch draaien we het terrein op.  De eigenaar is chagrijnig. Hij opent pas om half vijf. En ondanks de regen mogen we niet eens op zijn gesloten terras onder de luifel zitten. Ik ga vergeefs op zoek naar een alternatief. Is er niet. Even later wordt alles duidelijk. Er komt een groep, ik dacht Schotten, op het terras zitten. De bar gaat toch maar open. Wij zijn ook welkom.

Als wij later de tent opzetten komt de eigenaar onze kant op. Hij waarschuwt voor de herrie die we kunnen verwachten vanavond. Er is een groep Ieren, al een paar dagen die heel veel zuipen, schreeuwen en zingen. Zijn vrouw vertelt ons later aan de receptie dat dat bordje Full er alleen maar staat om gasten te weren. Verschillende kampeerders hebben inmiddels bij haar en online geklaagd over de overlast. Er belt een Hollander vanuit de auto. Of er plaats is. Ze zegt van niet. Terwijl het er echt wel is. Ze is er helemaal klaar mee. Nu we ‘s avonds na een leuke avond in Epinal zelf nog even op de camping op het terras zitten, komt ze weer klagen. Wij stellen ons in op een paar uur gezelligheid of overlast. Ieren kunnen vooral heel hard schreeuwen en veel drinken. Verder gebeurt er niet veel. Nog niet. Maar in Ierland is de avond nog en uurtje korter geleden begonnen. Wij wachten af. Ray heeft de tekst van Dirty Old Town ondertussen al flink geoefend.

Ik zit meer te rekenen: 709 km van huis inmiddels, met 4800 hoogtemeters in de benen. Morgenavond zijn we alweer op de helft. Ergens geloof ik niet dat we het gaan halen. Het afzien is dit jaar groter in mijn belevenis dan daarvoor. Tegelijk vertrouw ik erop dat het eigenlijk alleen maar makkelijker wordt: je traint tijdens de reis, zeiden we steeds. Maar het blijft leuk om te bedenken: morgen fiets ik naar Zuid Frankrijk!!

 

1 reactie

  1. Die buitenlanders zijn soms een pest, gelukkig zijn hollanders zo anders!
    Heb het goed en geniet van die heerlijke wijn met toebehoren

Geef een antwoord

Je email adres wordt niet gepubliceerd.

Post comment