Dag 9

Raymond

Het feest ging nog lang door na de voorstelling van gisteravond, wij probeerden nog in gesprek te raken met Duitse theatergasten. Mijn Duits is zeer slecht (wist ik eigenlijk al toen ik mijn mavo rapport kreeg). Ik deed het gesprek en Leon souffleerde de woorden dit leverde weinig response op. Dus vroeg naar bed. Vandaag een korte route maar met flinke klim en stampwerk staan wij na 70 km op de camping Stüble in Ellwangen. Wat mij opvalt is dat de Duitsers van veel en vet eten houden, er zijn weinig inwoners van dit land met een Sonja Bakker boek in de kast. Ik bestel zwei wiener snitzel art en Leon knikt instemmend naar de serveerster, na 10 min worden 4 snitzels gepresenteerd en hier hebben wij een hele kluif aan. We zitten op dezelfde hoogte als Parijs, terwijl we twee jaar geleden in Dijon landen. Het lijkt of we niet opschieten maar zitten redelijk op schema. Nog een compliment wil ik maken aan Floris, de troubleshooter van de website, ik heb hem de laatste week veel moeten vragen om de site te repareren en hij flikt het iedere keer, sorry aan onze trouwe lezers het kan soms even duren…

Bis Morgen Tjuus

Naam: Leon
Plaats: Ellwangen am Jägst

Titel: Vergeet niet te lachen, want het is leuk

Wat een hilarische avond op de vorige camping, waar de plaatselijke toneelclub een onbegrijpelijk en stompzinnige voorstelling gaf voor onze tent, waarbij wij op de afterparty ook niet veel wijzer werden van het plot, maar wel van het publiek dat er hard om had zitten klappen. En zij wisten ons ook in één zin te vangen: “Er (Ray) möchte viel reden, aber er (Leon) spricht Deutsch”.

Vandaag trakteren we onszelf op een korte route. Slechts 65 kilometer staat gepland. Mede ingegeven door het feit dat campings in dit deel van Duitsland dungezaaid zijn. Wel zitten er een paar serieuze klimmetjes in het parcours. En hier valt opnieuw op, dat Ray steevast als eerste boven is. Zelfs als ik een voorsprong heb doordat hij eerst de bocht naar de klim mist, eindigt hij ruim voor mij op de top. Dat hij daar vervolgens netjes op mij wacht, wordt door mij over het hoofd gezien. Maar zo’n zwarte verschijning in zo’n donker bos is ook lastig waar te nemen. Dat verklaart misschien ook wel waarom we zo weinig dieren onderweg zien. De teller staat op een ree (en ja, Elders maakte vervolgens zelf een woordspeling) en twee hazen.

Ondertussen ga je dus wel stuk op die steile stukken omhoog. Als je niet oppast ben je veel te veel bezig met de weg, de routebordjes, je fietscomputer en merk je nauwelijks hoe mooi alles om je heen is. Daarom schoot mij de legendarische zin van Ron Brandsteder vandaag een paar keer door het hoofd, die hij uitspreekt op zijn even zo legendarische elpee: Aerobics met Ron Brandsteder. Daarop zegt hij al na een paar minuten: Vergeet niet te lachen, want het is leuk.

En dat zullen we niet, Ron. Ook niet nu we zojuist te horen kregen dat de bar nu gaat sluiten.
648BB86B-30CA-48BE-88C8-E4E816354283 E9284D54-28A8-484B-97B7-C5670B65B837 ABA44802-01C7-447B-8630-B9CA92F731B7

 

4 reacties

  1. Ellwangen am Jägst, wat een goeie naam! Morgen naar München om in de bierstube bij te komen? veel groetjes uit Haarlem!

  2. Het kaartje is terug!!! Floris heeft geweldige website gemaakt!!! Super knap! Ja, eten in Duitsland, bratwursten & bier , heel veel vlees! Lopen serveersters ook in dirndljurk? Volgend trip wil ik graag mee, wel achterop bij een van jullie, maar zo mooi om het landschap beetje bij beetje te zien veranderen! Liefs, blijven schrijven met illustraties!

  3. Guten Abend! Reetje, hoest met je reetje? Jullie zijn al n eind op weg… benieuwd naar de Alpen etappes… prachtig weer, net als hier 😀 rn ook nog cultuur ( plaatselijke toneelclub) wat n feest moet dat geweest zijn, zet m op morgen, as always… sending love & enery….

Geef een antwoord

Je email adres wordt niet gepubliceerd.

Post comment