EemNiels

 

Raymond,

Lang hebben wij en vooral Leon de route voorbereid, toch gaat niet alles zoals gepland. We worden wakker in de regen en mijn maat denk waarschijnlijk hetzelfde als ik, we blijven gewoon nog even liggen, maar na een douche is het droog en zijn de fietsen snel bepakt. We nemen nog een broodje bij de camping winkel en gaan op pad. Na ongeveer 3 km gaan we een zand pad in net als de voetjes lekker draaien. Gezucht, gekraak en gehobbel zijn de volgende 5km, zo schiet het niet op. Maar dan komt er mooi asfalt nadat Leon de route iets bijstelt, koersen we af op het drie Landen punt bij Vaals. De klim ernaar toe is verschrikkelijk zo stijl en wederom in de regen en aangekomen op de top nemen we een heerlijk bakje koffie met kersen vlaai en daarna nog een, nou ja a alleen de koffie. De regen is opgehouden en we maken nog een herinnering bij de grenspaal Allez door. Dan komt het zwaarste stuk dwars door het bos geen verharding en de regenstromen hebben het pad geen goed gedaan, grote kiezels en diepe gaten vol met water de fiets stuitert van links naar recht, sommige stukken duwen we de fietsen omhoog op het zadel blijven is geen optie. Al dit gezwoeg heeft veel energie gekost maar we zijn weer op glad asfalt. De route gaat heuvel af heuvel op maar wel okay, en snel zijn we bij de Ravel (Vennbahn). Prachtig gewoon redelijk vlak iets vals plat maar hier maken we meters door prachtige natuur. Genieten duurt nooit lang want de Vennbahn verandert in grindpad en dat fietst minder lekker, ik hoor een harde tik en dacht aan een opspattende steen tegen mijn fietsframe maar dan blokkeert het achterwiel…spaak gebroken en in de middle of nowhere en het regent pijpenstelen. Ik heb aan veel dingen gedacht maar om een tandwiel groep te demonteren heb je echt gereedschap nodig, laat mijn vriend nou dit speciaal stuk gereedschap in zijn fietstas hebben, waarschijnlijk gedacht van wat kan er nog meer in de Ortlieb tas. De redding na wat geklooi bebloede handen fietsen we later weer verder. We moeten eigenlijk nog 15km maar mijn benen willen niet meer en ik ook niet. Na wat gevogel op internet een camping op 3 km gevonden en alleen maar berg af (die moeten we morgen ook weer op). Het diner bestaat uit een vruchten yoghurtje en crackers met rauwe ham, chips, cashew noten bier en nu een glaasje wijn omdat hier op de camping geen restaurant is. Het was een zware maar zeer mooie dag en we zijn lekker opweg.

 

Leon,

In de miezer ontwaakt door de wekker in Valkenburg. Na de iets te lange tocht van gisteren, vandaag maar 80 op de teller. De tenten gaan nat de tas in, maar er is hier in Valkenburg wel meer niet droog momenteel. Het hele centrum is nog aan het föhnen om de waterschade weg te krijgen. We trappen gelijk flink omhoog. Een flinke test voor Rays knie. Die houdt het. Beetje met dank aan ibuprofen wellicht, maar we kunnen! Fietsen door zuid Limburg is prachtig. En het is droog. Op de klim naar het Drielandenpunt zien we af. Enorm af. Voor het eerst twijfel ik of we die Col de Glandon op dag 14 of 15 wel moeten willen. Maar de regen helpt ook niet om het bergplezier aan te wakkeren. Ik heb het koud en mijn billen en polsen doen zeer.

Na een iets te lange break met veel koffie en vlaai poseren we bij de drielandengrenspaal. Ik begin aan een spreekbeurt over Moresnet, het vierde land dat er ooit ook een punt had. Maar al snel zie ik in dat Ray iets minder met Europese politiek heeft dan zo’n spreekbeurt vereist. We trappen Duitsland in. En we trappen in de val van het onverharde pad dat eerst nog wel oké is. En al snel tegen pak m beet 15% vol kiezels en blubber omhoog gaat. We stappen regelmatig af, duwen zelfs de fiets een stuk omhoog en zijn bijna niet meer blij.

Gelukkig is er maar een beetje asfalt nodig om weer een glimlach te krijgen en best lekker trappen we richting Raeren, waar we de Vennbahn opdraaien. De foto van ray bij het bordje Vennbahn haalt dit verslag niet, maar is onder voorwaarden op te vragen bij bovengetekende.

De Vennbahn is mooi. Gaat wel omhoog, gemiddeld zo’n 3 procent. Best pittig, maar mooi asfalt. We stoppen om de paar kilometer. Om de lichamen even rust te geven. Ray krijgt toch weer serieus last van zijn knie en ik mijn knie begint zich te roeren. Als het asfalt opeens tot onze schrik overgaat in grint wordt het nasty. Het begint ook hard te regenen. En 7 kilometer voor Monschau breekt een spaak bij Ray. Echt in the middle of nowhere. Hij weet hoe ie m moet vervangen, maar dit is de meest troosteloze en onpraktische werkplaats denkbaar. Gelukkig helpt mijn hamer, die ik heb meegenomen om in de bergen haringen in de grond te slaan. Maar met moeite en veel pijn en afzien. Ik bespreek al scenario’s om terug te lopen naar het laatste dorp en daar een hotel te nemen. Het blijkt niet nodig en dat is echt een topprestatie van Ray. Net als de laatste kilometers van vandaag. We besluiten niet naar onze geplande camping te rijden, 15km is te ver met zoveel pijn.

Maar voor we in Monschau een camping hebben bereikt, rijden we 2x verkeerd, dalen we heerlijk, maar dat moeten we morgenochtend weer omhoog, stuiter ik bijna van mijn fiets door een waterafvoergeul in de weg bij een afdaling van 10%. Ongelofelijk dat dat goed afliep. Ik wil er niet teveel aan denken.  Op de camping is geen restaurant. Ons avondmaal bestaat uit crackers met ham en een yoghurtje. Financieel een goedkoop dagje, maar hoe hoog is de prijs die we fysiek moeten betalen morgen…

6 reacties

  1. Mannen,

    Wat een verhalen. Ik hoop dat jullie nog steeds kunnen genieten. Al klinken deze verhalen meer als afzien. Enorm veel respect voor jullie.
    Hou vol en ik ben heel erg benieuwd naar de verhalen van morgenavond.

  2. Mama Mia! Wat klinkt dit als afzien! Ik heb gewoon met jullie te doen! Hoop op een prachtig zonnige dag met veel mooie wegen voor jullie! Forca 💪

  3. Jongens wat een heftige dag, na gisteren ook een lange pijnlijke dag. Ik voel met jullie mee. Op het pad waar de spaak brak, hadden wij met de tandem een klapband. Na 3 zware dagen komen er nog vele goede dagen. Kop op!!!

Geef een antwoord

Je email adres wordt niet gepubliceerd.

Post comment