EemNiels

 

Raymond,

We zijn er bijna en hebben een extra korte dag gepland, ongeveer 40km. Dus bestellen we gewoon nog een derde fles wijn bij ons restaurant en een biertje om de dag te sluiten. Na het vermaak door het ballonnenvrouwtje schuifelen we naar de tent. Morgen uurtje later? Ja prima we hebben geen haast meer. Toch staan we om 9 uur alweer bepakt en bezakt voor de dag. Een makkelijk tochtje wordt het niet. Zonder ontbijt maar wel met een bekertje wat op koffie lijkt vertrekken wij. Weg af en bij de eerste bocht omhoog. Dat is direct zweten en als we langs een andere camping komen met winkel vinden wij het een goed idee om een broodje te kopen. Meteen even op adem komen. Het volgende uur is alleen maar omhoog en we stijgen enkele honderden meters.

Dan is het tijd voor een pauze en ik zie na heel lang niks in een veldje een tafel met stoelen staan, hé Swiebert zullen we daar zitten? Leon zegt misschien volgende dorp beter, deze Wereldstad bestond uit drie huizen dus niks koffie of zoiets. Dan enkele meters verder een leuke rustplaats met vers fruit en een soort van foodtruck, beter dat we door zijn gefietst. Het volgende uur is het keihard afdalen, geweldig, veel haarspeld bochten en de snelheid er lekker in. Binnen no time staan we op de eindbestemming van de dag voor onze laatste stop voor de Middellandse zee. Nog even naar de stad zonder bagage maar in deze hitte valt dat al zwaar. Heel lang blijven we niet en besluiten om bij het zwembad te gaan liggen, maar er zijn geen ligbedden en stoelen dus met de handdoek op de vlakke ruwe tegels. Dan verplaatsen we ons naar het terras en zitten onze tijd uit tot het diner. Dan start de entertaining van de avond in de vorm van karaoke, ik ben vergeten om mijn oordopjes in te doen, zo vals en er komen echt fanatieke schreeuwers die het zelf geweldig vinden en meerdere  nummers aanvragen. Misschien doet mijn maatje van 1x nix wel een mooi stuk, ik geef hem nog een biertje. En zal het filmen  als bewijs. Morgen aan zee Allez!

 

Leon,

Met een vliegende vaart draaien we de ene na de andere haarspeldbocht in.  Er gingen nog een paar flinke beklimmingen aan vooraf, vrij onverwachte ook, die zijn nog minder grappig dan de cols waar je al dagen tegenaan hikt.  Maar de afdalingen zijn van een heel ander kaliber.

Ik moet denken aan Edwin van Calker. De bobsleeër die vlak voor de Olympische Spelen besloot dat ie het niet aandurfde. Ik rem net wat vaker, maar hou mijn combinatie recht en verlies de zwarte stip die voor mij rijdt bijna nooit uit het oog.

Na 20km is er een dorpje: Verignon, al veel aangekondigd door borden. Daar wil ik koffie. We rijden het dorp in. Één huis. Dan een bord: einde Verignon. We zullen 12km verder moeten naar het volgende “dorp”. Ray spot een tafel met stoelen in een weiland (of is het een tuin). Hij wil daar wel even als Swiebertjes plaatsnemen. Ik vind het een beetje raar en blijf gokken op koffie in het volgende dorp. Dus rijden we door. Staat er 200 meter verderop opeens een foodtruck. In vol bedrijf. Dus wij laven ons en kunnen verkwikt door naar de camping van Draguignan, waar 5 jaar geleden mijn zadel brak.

De hele middag vrij! Maar het is wel 35 graden. We rijden zonder bepakking naar het stadscentrum. Maar na een lunch bij een gelegenheid die wel bereid is ons eten voor te schotelen, snel weer naar de camping. Lekker in een ligstoel aan het zwembad. Helaas… die hebben ze hier niet. Maar je mag wel op het beton liggen. Na een uur weet ik dat er dus nog minder plezierige dingen zijn dan uren zitten op een zadel. Ray besluit een plonsje te doen in het zwembad. Maar nog voor hij een teen in het water heeft gehangen, druipt hij alweer af.  Hij mag er niet in met zijn rode zwembroek. Ondanks dat ie het juiste bandje draagt.

De rest van de dag/ avond zitten we op het terras op harde plastic stoelen. Hier nergens kussentjes te scoren. Langzaam begint mijn lijf weer te verlangen naar de grond bij het zwembad. De wijn uit het kannetje smaakt naar karton, maar de karaokeshow van de vaste gasten hier doet dat enigszins vergeten. Ray hoopt dat ik ook nog ff los ga zo. Met the sound of silence. Ik hou het even alleen bij silence. Maar als ze het lied van ome Willen ook hebben, dan zal ik dat luidkeels over de camping laten schallen.

Morgen de zee in fietsen. Nog 39 km over drukke autowegen (ik weet nog dat ik 4 jaar geleden met de auto naar Frejus reed en toen zei: kan je je voorstellen dat wij hier met ons fietsje tussendoor reden?). Morgen weer. Allez!

 

4 reacties

  1. Wow! Wat een ontknoping! Wij dachten dat jullie áchter lagen op schema…. heerlijk genieten van La douce France! Odette.

  2. Mannen! De finish in zicht! Wat een mooi avontuur zeg. En de plot twist in jullie verhaal!! Ik dacht heel even dat de reis anders ging lopen na al dat geklaag😜 En sinds vlak voor de Alpen alleen maar positief! Waanzinnig goed zeg. Geniet van de laatste tour dag morgen! Allez!

  3. Geweldig en heeft Frankrijk niet de meest aromatisch koffie? Maakt niet uit, de franse wijn is echt subliem en nu …relaxen…

Geef een antwoord

Je email adres wordt niet gepubliceerd.

Post comment