Dag 16

Raymond

Van een leien dakje, zo vlogen we vandaag van de camping. Ik heb Leons remblokken stiekem strakker gezet we zijn anders te snel in Riva.

Gisteravond in de camping kantine de tweede helft Kroatië-Rusland gekeken in het donker. Volgens ons is de barman de mol. Geen sfeer en alle campinggasten zo saai als wat, wij wat jolig omdat de warme wijn er in hakt. Bij de verlenging gooit de barman de 100 Watt sfeerverlichting aan. Mijn ogen moeten hier aan wennen. Prima plek na een prachtige fietsdag.

Nu zijn we weer unterwegs en zakken van 577 meter naar ergens rond 200 meter, soepel draaien de beentjes en na een kleine omleiding, voor de mooie route, toch weer terug naar route Bolzano. Zonder te veel klimmen bevalt mij beter.

We liggen ‘s middags al aan het zwembad en zitten langer in de plastic terras stoel dan we hebben gefietst. Het weer is prachtig 32 graden en hebben (Leon) de camping bij Lago di Garda geboekt. Alpino heet hij: deze droeg mijn opa altijd. Grappig.

We moeten nog een klein stukje en hebben tijd genoeg, vandaag vakantie gevoel en ook kikvorsman Leon neemt weer een heerlijke duik…

 

Naam: Leon
Plaats: Vilpiano

Titel: Ein Proscuitto Crudo, bitte

Ondanks dat ik de Italiaanse taal zeer matig beheers (tu ai belli occi), vind ik het bijna irritant dat we al twee dagen door Italië fietsen, maar dat ik overal Duits moet praten. Maar de pizza’s zijn al wel echt van Italiaanse bodem! Te lekker.

Omdat we niet per se een week aan het Gardameer hoeven te liggen, dwingen we onszelf het rustig aan te doen. 50 kilometer is genoeg voor deze dag. Ook al is de etappe vlak en is de wind weer gunstig. De temperatuur neemt wel snel toe. Rond het middaguur tikken we de dertig graden al wel aan.

We moeten kiezen tussen een mooie route, beetje door de bergen, of de mooi geasfalteerde route op het vlakke langs de rivier. We kiezen de bergetappe. Immers, alle tijd. Maar op de eerste klim, net voorbij het dorpje Lana, besluit Ray dat hij genoeg geklommen heeft deze reis. Ik vind het een beetje jammer, maar kies ervoor lekker de makkelijke route te nemen. Misschien ook wel beter, de door mij geselecteerde camping blijkt 400 meter hoger te liggen. Net zo’n klim als gisteren was dat dus geworden. Maar deze best wel onnodig. De afgelopen twee dagen zijn we van 1530 meter boven NAP naar 230 meter gezakt. Maar nog steeds omgeven door reuzen van bergen. Wat een toproute!

Nu hangen we, aan de rand van het dal, al uren afwisselend aan het zwembad op luie ligstoelen, of op het terras, knagend aan meloenen en pizza’s, als er maar rauwe ham op ligt. Morgen weer 50 km dichter bij het doel. De eindbestemming is reeds geboekt. Veel campings bleken al vol. We hebben wel een mooie gevonden, aan de onderkant van de eikel, camping Alpino in Nago-torbole. Handig voor de bezemwagen om te weten. Maar we zullen zeker ook even naar Riva, voor de foto op het vlot. Als dat niet is weggedreven.
C825C239-C528-4BD2-AE2E-9CD0698000F3 60CF10B9-3C5A-4C71-AD0D-65D8B4FF0F6F 899C4C2C-4F0F-41AB-9236-BD30CFCBCF8B FCB70A6D-F108-4AE3-AE12-5641863A50D8 95E9A172-A39D-4B9D-BC97-066DEEDAE4B9 50AA083B-B147-4D1A-B90B-7F987466BCCE FC51644B-8662-4D21-84DD-0EEB0C442716

3 reacties

  1. Ik mis nog de foto van de prosciutto crudo.
    En Ray, hou Leon in de gaten, hij wil nog wel eens “fake” douchen voor het zwemmen.

    Mooi op schema, enjoy!
    Ciao!

  2. Hé, da’s toevallig, het enige hoofddeksel dat jouw opa bezat was ook een alpino, Leon.
    Nog even en jullie zijn er. Groot is mijn bewondering, heren!

Geef een antwoord

Je email adres wordt niet gepubliceerd.

Post comment