Dag 14

Raymond

Das Gasthaus war fabelhaft, heerlijk geslapen en na een klein maar okay ontbijt weer op de fiets. Het eerste stuk droog maar zwaar bewolkt. De zadelpijn valt mee, maar wat ik gister vergeet te melden, toen ik mijn spaak van mijn achterwiel verving er een insect mij in mijn reet stak. Aanvankelijk valt het mee maar vandaag toch een harde plek op mijn toch al getergde bil.

De weg golft wat op en neer en moet veel schakelen, bij een splitsing rijden we achter een racefietser die een rood knipperend licht in zijn helm en zadeltas heeft. Volgens ons is hij van de lokale brandweer, grappen wij. De brandweerman fietst bij een splitsing omhoog waarna het asfalt verandert in een modderpad. Gehypnotiseerd door het knipperlicht volgen wij hem maar na een beste klim kijkt navigator Leon of dit wel de bedoeling is, nee dus terug maar weer.

We zijn kletsnat en koud en kans op droog weer zit er vandaag niet in. We besluiten om onze tent nog een nachtje in de tas te laten en hebben een mooi hotel uitgezocht. Alles erop en eraan en omdat het kan duik ik ‘s middags de sauna in. Leon neemt plaats voor het grote scherm waar voetbal op wordt getoond.

Morgen gast het klimwerk beginnen en zullen we Italië binnen rijden. We lopen 1 dag achter op schema maar hebben tijd genoeg, zo’n regendag is dan eigenlijk ook welkom…

Op dag 5 is het interview te zien die Leon filmde, vandaag vraag ik hem hoe het gaat.

 

Naam: Leon
Plaats: Pfunds

Titel: Spijbelaars

Als je opnieuw prinsheerlijk in een hotel hangt, op een groot scherm Brazilië van België ziet verliezen en je je kompaan naar de sauna ziet gaan, dan voelt het alsof je spijbelt. Zeker als je daar al sinds 14 uur bent. Na een tocht van net 55km.

Het lukt me dan ook de eerste uren maar half er van te genieten. Al was de korte rit wel gepland. Over 12km begint de grote klim naar het hoogste punt van onze reis: de Reschenpas, 1515 meter. Daar moeten we overheen, wat goed is en belangrijk, anders mag het bijna geen Alpentocht heten wat wij aan het doen zijn.

Vandaag ook, het eerste uur heerlijk vlak en droog, bijna te makkelijk. Maar na de koffie break begint het te regenen en dat houdt niet op. We worden natuurlijk nat, maar krijgen het ook koud. Zeker na de lunch in een warm restaurant, is het ff bibberen. We bestelden allebei de fitness-salat met gebacken lauchs. Ray had namelijk wel zin in een stukkie lamsvlees. En ik wilde ook wel zalm. Ik mocht ook nog een stuk van Ray.

Daarna dus weer nat op fiets. Ik ben gewoon blij als het af en toe klimmen geblazen is, daar krijg je het tenminste warm van. Een omleidingsbord stuurt ons een modderige weg de bergen in. Na de eerste klim besluiten we dat het bord de kolere kan krijgen en we glibberen weer naar beneden. Verstandige keuze. En die maken we wel meer vandaag.

We overwegen vandaag al de pas te beklimmen, want daarachter is het weer beter. Maar na 65 km door de regen nog even 6km klimmen a 7%, daar passen we voor. En we weten ook: na dit dorp is er geen hotel of camping meer tot boven op de berg. Dus kiezen we voor een hotel in dit skioord, waar we onze spullen in de ski-stalling kunnen drogen. Een luxe bedoening, voor relatief weinig geld. En morgen met een stevig ontbijt beginnen is ook niet verkeerd. Je krijgt wat je toekomt, zei een wijs man ooit.

Morgen verlaten we Oostenrijk alweer. Op de valreep vanavond ook in dit land een schnitzel gegeten, hierna is het pizza geblazen. Leuk ook dat we even door Zwitserland rijden, een paar kilometer. Fotomomentje. Dat doet Ray niks, voor mij is dat feest. Helemaal als het zonder bui op ons kop geregeld kan worden. Grüss Gott!

2 reacties

  1. Weer eens heerlijk bijgelezen na de foto van de intocht in Italië . Mooi hoe dat gaat, de prachtige natuur, de avonturen en uiteindelijk het toch weer inzoomen op het favoriete onderwerp, billenpraat. Ik voel het hier op mijn burostoel en ben al 3 keer opgestaan. U gaat uitstekend lijkt mij zo.

Geef een antwoord

Je email adres wordt niet gepubliceerd.

Post comment