EemNiels

 

Raymond,

Het kan dus toch…het gevoel van echt vakantie. Wat een top dag, leon is vroeg uit de veren en om half negen rollen we de camping af. Het is al warm en de weg vrij vlak de vaart er goed in, na een uur al 22 km afgelegd en de eerste koffie stop. Ik beeld mij in dat hierna zoals altijd een klim te wachten staat, dit keer niet. We zoeven verder op naar de lunch hier zijn we ook weer snel en genieten van een crêpe en omelet. Dan komt het mooiste van de tocht halverwege een klim is er een klein waterstroompje en verder naar boven een waterval. We besluiten te stoppen en de gratis verkoeling te ervaren. De sprong van Leon over een greppel wordt hem bijna fataal maar gaat nog net goed. Wel was ik te laat met het vastleggen op beeld voor het verslag. Met wat geklauter naar boven komen wij bij de waterval en heerlijk ontvangen wij de koelte. De klim is nog niet gedaan, als we later boven komen is Leon alweer blij een watertappunt met ijskoud water hoeveel geluk kan iemand hebben op vrijdag de dertiende? We zijn al vroeg bij de camping en liggen de rest van deze middag aan het zwembad met een koud biertje, dit was wel even welkom. Morgen moeten we de camping betalen i. v. m computer storing maar als zij nog niet open zijn is dit de tweede gratis slaapplaats. Het diner bestaat uit een halve gebraden kip zo voel ik mij nu ook na een middag in de zon. Wat een gave dag. 13 is een geluksgetal, in iedergeval voor ons.

Als klap op de vuurpijl nog een mooi vervolg op het fietslied van Paul en Robert-Jan, top mannen dank!

 

Leon,

De mooiste dag van de tocht. Hebben we eigenlijk wel gefietst, vragen wij ons s middags af aan het zwembad van camping les 3 lacs du soleil. Geen wind, graadje of 33, en slechts enkele beklimmingen.

Om kwart voor 10 al aan de koffie. Met 22km op de teller, bij een prachtig stuk rivier: l’Ain. Na 45km een stadje waar we willen lunchen. In de afdaling zien we niet direct iets naar ons zin. Dat is al luxe, meestal pak je het enige dat überhaupt open is. Nu staan we beneden in het dorp en besluiten we boven nog even wat zijstraatjes te verkennen. Dat wordt beloond met een schitterende creperie, waar ik een plaatselijke traditionele pannenkoek bestel en Ray een omelet.

Om 13 uur klaar voor het slotakkoord. Maar ook die 32 km zijn top. In een afdaling naast een beekje speur ik al naar een plek om er even in af te koelen. Dan zien we in een ooghoek links een miniwaterval annex regendouche. We besluiten in een split moment dat we daar onder moeten staan. Al is Ray bang voor slangen en ik dat met mijn handige moves uiteindelijk op de rotsen naar beneden glij.

Maar we worden beloond. Het water kwam echt uit de berg en niet uit een slang en ik hou mij staande. Wat een prachtplek, die zich geweldig leent voor een fotoshoot. Verkwikt gaan wij weer op de fiets, krijgen nog één loeihete klim op nieuw asfalt op ons bord en dan rollen we de laatste kilometers naar de camping. Een flink vakantieoord met zwembad en genoeg vertier. Wij liggen de rest van de middag op de enige 2 felbegeerde strandstoelen waar niet handdoeken zinloos liggen te wachten tot hun eigenaar terug is op de camping.  Is dit vrijdag de 13e? En dan als klap op de vuurpijl ook nog een derde deel van Fietstochie, de soundtrack van onze tocht. Wat geweldig dat Robert Jan en Paul ons op deze manier muzikaal ondersteunen en vermaken. En het lied zit ook vaak in mijn kop, als ik weer in zo’n steile klim zit à 4 km/u. “Au mijn kont doet zeer. Fietstochie. Nou, ik wil niet meer. Fiets fietstochie. Vaak rechtuit en soms een bochie”.

Op de teller na 14 dagen fietsen: 1131 km en 8075 hoogtemeters. En dan staan de Alpen nog voor de deur…

 

3 reacties

  1. Mooie verhalen!!!
    Heb met plezier zitten lezen (en ik ga nooooiiiitt fietsen naar verwegistan).
    Lieve groet voor allebei

  2. Wat is dit goed om te lezen! Een mooie dag op vrijdag de 13de! Super! En dat liedje is weer briljant jongens!! Fietstoggie 🚲 Vanaf nu bergopwaarts!, grapje 😀
    ( Odette )

Geef een antwoord

Je email adres wordt niet gepubliceerd.

Post comment