EemNiels

 

Raymond,

Elke avond leest Leon de dag van EemNice 2016 voor, we genieten weer van die verhalen. En beseffen ons ook dat met de afstand nu gereden dat we de middellandse zee niet kunnen halen. We trappen gewoonweg te weinig op een dag. Uren worden gezocht naar alternatieven, wat willen wij? De Alpen en daar einde tocht of toch de super camping aan zee? We zijn er nog niet uit. Het schema blijkt te enthousiast, je gaat gewoonweg niet snel genoeg de berg op. Er af wel vandaag tikte ik de 55 km/h aan. Nadat we een niet te rijden pad dwars door het bos hebben gereden met stenen als kinderkoppen zo groot waar je tussen door moet slingeren en stijgen naar meer dan 500 meter. Koffie lekker in het dorp na de afdaling maar voor eten en bier nog te vroeg. Jaja ik hoor het mezelf zeggen voor bier te vroeg. Bij een shortcut volgens google maps over een keien pad en maken van de video voel ik dat mijn achterband spanning verliest, en ja de aller eerste lekke band. Hier had ik geen zin in, alle tassen weer van de fiets en in welke zat nou ook alweer de reserve binnenband. Zwarte takken meteen natuurlijk en mijn gisteren gewassen short ook vies. Toch redelijk snel gefikst en handen gewassen in een plasje water in het weiland kunnen we weer op weg. Het is bloedheet vandaag en ik heb trek gekregen maar zoals je al verwacht elk dorp heeft niks wat lijkt op bar/restaurant. Uiteindelijk strijken we neer op een terras maar hier vinden zij dat het te laat is om te eten, keuken dicht dan maar pils. Ik kom weer iets bij en we besluiten om bij de Super U maar een broodje te halen. Daarna begint het echte klimwerk bocht na bocht gaat de weg omhoog en er komt geen eind aan, Leon lijkt lekker te peddelen en rijdt of een heel stuk voor mij of blijft lekker in mijn achterwiel hangen. Vandaag heb ik vaak gedacht of ik dit wel leuk vind, waar ik anders fijn om mij heen kijk zie ik vandaag alleen maar het asfalt en de steentjes daarin zie ik onder mijn band verdwijnen. Ik beeld mij in dat de  Alpen nog heftiger zijn dat is toch niet te doen. Nu op de camping ben ik weer rustig en denken we na over het vervolg. Wijn maakt een hoop goed en we hebben het gezellig top om met zo’n vriend alle tegenslagen plat te slaan en gaan voor nieuwe opties. We komen snel bij de beslissende dag want eenmaal de Alpen route ingeslagen is er geen weg meer terug. En route…

 

Leon,

De zomer is helemaal aan gegaan in Frankrijk. De temperatuur kruipt naar de 30 graden. Boven het asfalt nog zo’n 10 graden hoger. Veel lekkerder dan die regen. Bibberen is verleden tijd. Hooguit tijdens afdalingen op slecht asfalt met gaten in de weg. Mijn bijna doodsmak ervaring van dag 3 ben ik nog aan het verwerken. Andere hobbels waarbij mijn jasje uit mijn voortas stuiterde ook.

De dag begon geweldig. Korte trip naar de citadelstad Besançon, ik rij verkeerd en sta opeens onder een prachtige poort van 5000 voor Christus. Om en nabij. We cirkelen wat door de stad op zoek naar een pinautomaat en vliegen daarna langs de Doub naar het zuiden. Mooie tocht. Mooie weg.

Dan moet er geklommen worden. Lang en steil, maar te doen. Helaas gaat het asfalt langzaam over in grint en dan in kiezels. We stuiteren in slowmotion omhoog. We vervloeken de Fransman die aan Google heeft gezegd dat dit een prima weg is.

Er volgt een aangenaam vervolg, koffie in een leuk plaatsje genaamd Quingey. Te vroeg voor lunch, dus we trappen door. Ook hier weer asfalt dat verandert in grint. Ray filmt mij terwijl ik net weer zit af te geven op die stomme Fransen. Hij drukt op stop en roept direct: leon, we hebben een probleem.

Maar waar het voor menig prutser echt een probleem is, heeft Ray in een half uur zijn achterband verwisseld en ploeteren we verder.  Het moraal daalt. Ik geloof niet meer in een lange etappe vandaag. Maar als niks tegenzit, lukt het toch minder dan 2 dagen achterstand op de koers te houden. En eigenlijk zat het niet meer tegen. Natuurlijk, het café dat eindelijk open is, wil niets te eten geven. Alleen drank. Dus na een verdiend pilsje (of waren het er het meer?) Langs een supermarkt voor een broodje. We eten het op een troosteloze parkeerplaats met een afvalbak als tafel.

Daarna volgt een beklimming van jewelste. Zo duren de laatste 23 kilometers wel heel lang. Gelukkig eindigt de koers in vals plat omlaag en denderen we de Camping op rond vijf uur. Om half zes heeft de receptioniste de 2 gasten voor ons alles wat je niet hoeft te weten over de camping en de wijde omgeving verteld. Dan ben ik aan de beurt. Onze corona-apps worden gescand, net als op alle terrassen waar we zitten, met uitzondering van de helft van die terrassen. Ook mij wordt verteld welke supermarkten er zijn in Champagnole, want daar zijn we, inclusief de aanbieding van de week in de plaatselijke super-U. Ook krijg ik te horen waar de tafeltennistafels zich bevinden. Ik zeg in mijn beste Frans dat ik eigenlijk maar in één betje geïnteresseerd ben. En die moet ik nog opblazen, dus schiet een beetje op.

Tijdens het opzetten van de tenten krijgen we nog leuk gezelschap van badmintonnende Hollanders. Een vrouw vertelt dat haar moeder ook zoveel fietstochten maakt. We krijgen diverse routebeschrijvingen kado. Dat is precies wat je wilt, als je met een rooie kop na een dag stampen je tent staat op te zetten. Ik vind het jammer dat Ray niet vertelt dat zijn moeder ook wel eens met een caravan naar Frankrijk heeft gereden. Kan ie vast heel veel over vertellen. Maar hij kan het ook laten. En dat deed hij. Verder topavond weer samen. Prinsheerlijk hier aan ons eigen picknicktafel naast het sanitair. Cheers!

 

4 reacties

  1. Denk er aan mannen het gaat om de reis niet om de bestemming ! Ik haal jullie overal op als is het in Spanje.Geniet samen en laat je niet lijden 😉Gr je je maatje

  2. Hi! Probeer te genieten van jullie vakantie, dat is het tenslotte… maakt niet zoveel uit wat t ‘eindpunt’ wordt, misschien te hoog ( leuke woordkeuze ) gegrepen, laat dat de pret niet bederven!
    Pluk de dag, kijk om je heen en beleef de vrijheid 💫
    Odette.

  3. En je kunt natuurlijk het einde plannen op de Nederlandsche berg, de Alpe d’Huez. Goed bereikbaar vanaf jullie huidige positie. Camping aan de voet en op de laatste dag zonder bagage omhoog voor de slotfoto

Geef een antwoord

Je email adres wordt niet gepubliceerd.

Post comment