EemNiels

 

Raymond,

Gisteravond komt er een motorclub de camping op gebulderd, een Duitse Hells Bengels vereniging, zij zouden de Ieren van een paar campings geleden waarschijnlijk tot orde kunnen manen, want twee fietsers in te strakke fietsbroekjes maken weinig indruk. De camping was erg goedkoop, 3,75 per persoon, en toch wel okay en heerlijk uitgerust stappen we weer op het stalen ros. Meteen een ferme klim voor de kiezen en we zijn direct warm. De zon helpt hier ook bij, nu echt zomer. Na de klim een mooie weg weer een oude spoorlijn en deze gaat vals plat naar boven en beneden. Dan roept Leon we trekken ons shirt uit dan kleuren we ook een beetje bij. Even later moeten we deze heerlijke weg verlaten en is het weer op en af. We zoeven bijna langs een restaurant maar met de wetenschap van gisteren besluiten we de lunch maar vast te nemen. Een Cesar salade met pils heerlijk in de schaduw. Dan stampen we door en voor we de camping bereiken moeten de fietsen nog over een hek worden getild en gaat deze als fietspad verder door een weiland met trekker band sporen. Hobbel de bobbel stuiteren wij door dit grasland maar we zijn er bijna. Ondertussen liggen we twee volle dagen achter op ons schema wat ook frustrerend is maar meer km is haast niet te doen, de benen moe en oude lijven op…haha. Morgen gaan we proberen om 17 km in te lopen maar weet nu al dat dat een zware opgave gaat worden.

 

Leon,

Gezondheidsfreaks, dat zijn wij. Ontbeten met yoghurtje, kiwi en peer. In de zon op weg naar Beçanson. Ook wel eens lekker. In Vesoul koffie en opeens belanden we daar op een geasfalteerde spoorbaan die ons 30 km verblijdt. Met steeds meer hagedisjes op de weg, kraai ik van plezier. Ik weet ze allemaal te ontwijken. De zadelpijn is wel erger dan gisteren, maar de knie lijkt wel weer in orde. We naderen de hoogte van Zwitserland. Dat voelt als ver. Gelukkig maar, want we zijn al over de helft van de tijd. En qua kilometers ook wel. Maar we liggen wel 2 dagen achter op schema als we morgen zoals bedacht naar Poligny fietsen. Dus mikken we op een camping 17 km verderop. Dan voelt dat minder erg.

Maar ook vandaag werden we toch een paar keer merkwaardig verrast door o.a. Google maps. Als we ergens even stoppen, komt een oud besje naar ons toe. Ze wil helpen. En… ze denkt precies te weten wat wij heen willen fietsen. Ze trekt bijna mijn telefoon uit mijn hand om te laten zien welke deviation ze voor ons bedacht heeft.  Snel weg wezen. We vluchten de goede kant op.

De laatste 2 kilometer moeten we eerst onze fiets over een hekje tillen om verder te kunnen en vervolgens gaat het fietspad over in een omgeploegd weiland. De gehavende konten krijgen nog wat extra billenkoek.

Eenmaal op de camping een wasje gedraaid. Eindelijk weer schone onderbroeken en sokken. Het restaurant van onze keuze is natuurlijk dicht, maar we kunnen bij la bella italia pizza krijgen, die geen enkele Italiaan bella zou noemen. Maar enfin, we zijn in Frankrijk. En je hoort ons niet klagen. Op 2 bij elkaar geschakelde stoeltjes en dito tafeltje tegenover het sanitairgebouw.

Ondertussen staat de teller op 884 km en 6200 hm. En de Alpen komen steeds dichterbij…

1 reactie

Geef een antwoord

Je email adres wordt niet gepubliceerd.

Post comment