EemNiels

 

Raymond,

We hebben een luidruchtige nacht, de Ieren weten niet van ophouden en niet voor de gezelligheid, maar alleen maar lawaai produceren. Als we weg willen rijden vraag de campinghoudster of we nog koffie willen. Maar eigenlijk willen we gewoon gaan. Dan zegt zij als goedmakertje voor de overlast, dat slaan we dus niet af. Als ik vraag hoe zij deze nacht doorstaat zegt ze: ik kan mijn brein afsluiten voor lawaai. Waar Leon en ik ons oren afsluiten voor ons brein d.m.v oordoppen. Snel daarna zijn we vertrokken; eerst nog wat brood halen. De dag verloopt lekker en als we na veel km zin krijgen in pils is dat helemaal nergens te krijgen. Alle dorpen (boeren) hebben geen café of restaurant. Uiteindelijk fietsen we vandaag door op voor Leon een chocolade en voor mij een rozijnen broodje, we hebben nog wel een half stokbrood en Nutella. Een zware tocht vandaag ook omdat mijn fiets hapert ik kan al een paar dagen niet naar het kleinste blad dus moet blijven stampen op het middelste. Ik weet dat ik dit kan fiksen maar heb er even de puf niet voor. Aangekomen bij de camping de tent opgezet en de haringen gaan er nog lekker in. Dan willen wij bier en Is er een kinder springkussenparadijs naast onze plek. Hier zitten we uitgeput aan een glaasje met schreeuwende kinderen om ons heen. Dan vinden wij het lijd om te gaan eten maar wat denk je…alle restaurants in dit dorp dicht. We waren al naar de supermarkt gelopen maar doen dit gewoon nog een keer, geeft niks! We willen gaan voor een maaltijd salade maar dan bedenkt, na mijn opmerking ze hebben hier lekker vlees, Leon dat de wegwerp BBQ van Nop ook nog kan. Zo zitten we dan heerljjk aan de wijn met een goed stukje vlees en kool salade.

 

Leon,

Dit was ongekend. De Ieren zouden wat luidruchtig zijn tot een uur of elf, volgens de eigenaar van de camping. We zaten tot elf uur bij ze aan de bar. Een hoop lawaai, zeker. Het waren er wel 30. Ze zopen zich helemaal klem. Het bier ging op.  Gingen zij over op witbier.  Wij gingen naar de tent. Ik sliep denk ik wel anderhalf uur en toen ging het los. Eerst de Ierse vrouwen. Keihard liedjes meeblèren met een stereoinstallatie die zo hard stond… ongekend. Om half drie moest ik plassen. Ik liep langs wat Ierse caravans… huilende kinderen en bellende mannen. Steeds dacht ik: nu zijn ze klaar. De dames werden stil… gingen de Ierse mannen weer schreeuwen. En om een uur of vier… even stil… gingen een paar doorgesnoven Ierse jonge mannen rondjes rijden met de radio kei en keihard. Steeds dezelfde liedjes. Bad Habits, ken je dat? Ik ken het uit mijn hoofd inmiddels. Pas rond vijf uur, ik weet ook niet waarom zo laat, besloot ik oordopjes in te doen. Ik sliep zowaar een paar uur. Maar toen wij om 8 uur de tent stonden in te pakken. Reed één debiele Ier nog steeds rondjes in zijn auto met datzelfde liedje op.  Gekker kan je het op een camping bijna niet meemaken.

Ik maakte me wel zorgen: hoe kan ik nou komende dag 80km fietsen door de heuvels? Het lukte wonderwel. We startten met een koffie van het huis ivm de overlast en scoren in de stad een croissant en een stokbrood. Dat zou alles zijn dat wij tot die avond zouden eten. Een mooie tocht met veel venijnige klimmetjes brengt ons richting Port de Saone. Helaas is onderweg nergens iets open. Cafés bestaan niet meer of zijn op maandag dicht. Er is niks of niemand die ons even iets verfrissend biedt. Na 70km een bord: wegversperring. Wij kennen dat, op je fiets kan je er wel langs. Dit keer niet. Mannen in grote Cat machines verplaatsen rotsen over de hele breedte van de weg. Wij proberen met ze te communiceren, maar ze negeren ons. Alternatief is 6km omfietsen. Uiteindelijk weet Ray met zijn charmes de mannen te bewegen even de machine uit te zetten. Wij duwen onze fiets erlangs en vinden na wat gegoochel de camping.

In het dorp blijkt alles wat ons eten kan serveren dicht, failliet of op vakantie. Er is niks! Dan maar in de supermarkt wat salade halen. Tot we bedenken dat in zo’n supermarkt ook wegwerpbarbacues te koop zijn. We genieten een geweldig maal met heerlijk zelfgebakken vlees en topwijn uit de supermarkt. We ritselen wat stoelen en een tafeltje op de camping en zitten prinsheerlijk bij de tenten.  Voor 20 euro. En de camping hier was ook maar 7,50 totaal. Wat een topavond voor deze twee Hollanders.

We zijn halverwege de tocht. 790 km op de teller.  5600 hoogtemeters. We vrezen de Alpen nog wel enorm. Maar die beslissing valt pas over 2 dagen.

7 reacties

  1. Wat een avontuur mannen! Chapeau! En wat een verhaal van de dronken Ieren op de camping… We genieten al lezend mee. Zet hem op!! 💪🏼 liefs kus Chaja

  2. Wat fijn dat jullie er ook op een camping met zo veel luidruchtige Ieren het beste van weten te maken en jullie weer op weten te laden voor een volgende etappe. Erg leuk om te lezen, dus zoek nog maar wat van dit soort plekjes uit 😉
    Veel succes weer!

  3. Ik moet hardop lachen als ik jullie avonturen lees! Eerst ernstig uit de slaap gehouden door een stel zwakbegaafde Ieren, vervolgens niet aan je welverdiende bier kunnen komen, en als klap op de vuurpijl nog naast een springkussenkasteel terecht komen!! Woehahahaaa. Met bewondering lees ik dan de slimme oplossingen die jullie telkens weer vinden. Top hoor! Sterkte met het pittige vervolg…..

  4. Hi Leon en Ray, jullie zijn alweer 10 dagen onderweg! Wat ontzettend leuk om jullie reis zo te kunnen volgen. Hele fijne fietstocht mannen en have fun!

  5. Jongens, dit was nou nog eens een duidelijk staaltje instant karma.. tis niet dat wij op zaterdagavond zo aan de buren dachten… ohwwww.

    • Daar heb ik die nacht ook zeker wel aan gedacht. Vannacht hopelijk instant karma voor al die maken dat ik stilletjes in bed lag…

Geef een antwoord

Je email adres wordt niet gepubliceerd.

Post comment