Dag 1 vertrek,

Raymond:

Vanmorgen om 9 uur met Leon afgesproken om te vertrekken vanaf de Jonkheer C. Roëlllaan. Als eerste kwam Niels en Thijmen om ons een goede reis te wensen, kort daarna Wil Kilsdonk, Pa en Ma, Gijs en Wil en ook mijn schatje Odette was eerder uit de veren, Floris en Jelle Tara en Morgane waren ook vroeg op. Best wel druk maar erg lief van iedereen. Ik was erg onrustig en half zeven uit bed, bidons vullen en nog een keer alles checken ready to go. Klokslag 9 uur verscheen mijn vriend in het zelfde tenue van radio 1 en zijn we na vele zoenen te reis begonnen.

Leon:

Kom Ray, pak je fiets, gaan we even zwemmen in de middellandse zee. Die zin wilde ik heel lang uitspreken op de dag dat we zouden vertrekken. Maar puntje bij paaltje denk ik er helemaal niet aan. Maar ray stelt voor toch gewoon met die zin ons verslag te openen. Bij deze dus.

De rit begint geweldig. Na Leusden begint onbekend terrein en we rijden langs vaarten waar je u tegen zegt. Na 38 kilometer de eerste serieuze alpenreus: de Amerongse berg. Ik zie ray het wiel kiezen van een klein peloton voor hem en zie hem bij me vandaan spurten. Op het middenblad. Ik rij en stuk lichter en dat betaalt zich op één derde van de klim uit. Ik haal hem in en samen bereiken we de summit.

Net op het moment dat we ons eerste bakkie overwegen knapt er iets bij mij. En spaak wordt Door mijn velg getrokken. Einde achterwiel. Maar beter gelegen kon het moment niet zijn. In wielerdorp Amerongen. De plaatselijke fietsenmaker vraagt ons een uurtje geduld en haalt van zolder een stoffig achterwiel uit de tijd van joop en gerrie. Vervangt de hele boel, vraagt een hele boel, en na een koffie en een klein troostpilsje kunnen we weer op pad. En hoe. Uiteindelijk blijken we bezig te zijn aan wie weet wel de langste etappe van de reis. De garmin valt heel irritant om de haverklap uit. Dan moet je de route weer opnieuw berekenen, wat steeds 10 minuten kost. Na het passeren van die grote rivieren gaat het kaarsje bij ray langzaam uit. We moeten dan tot onze schrik en verbazing nog 30 kilometer. Met de tong op het stuur weten we het buuteland in sint tunnis (schrijf sint antonis) te halen. En na een lekker maaltje op rays geweldige kookset in de vorm van groente vlees is het wel mooi geweest. Morgen maar 85 km. Op papier. En papier is plat.

image  image  imageimage

1 reactie

  1. Oohhh wat leuk om jullie zo te volgen, Ray 1000x excuus voor t ongesteld/ongedurig/ ochtendhumeur telefoontje over de zwembadpompen, tis na ong een uur pielen gelukt….. Onwijs genoten vandaag met vriendinnen, love u!
    Odette erdtsieck

Geef een antwoord

Je email adres wordt niet gepubliceerd.

Post comment